26 Ιουλίου 2017

Πρόγραμμα εκδηλώσεων 5ης Συνάντησης Νέων Αρχιτεκτόνων

αναδημοσίευση από: ΑΚΕΑ
Η 5η Συνάντηση Νέων Αρχιτεκτόνων θα πραγματοποιηθεί το τετραήμερο από το Σάββατο 19 Αυγούστου έως και την Τρίτη 22 Αυγούστου, στον ξενώνα Στάμου Στούρνα στην Άλλη Μεριά Πηλίου.
Περισσότερα για τον ξενώνα που αποτελεί δωρεά στο Σύλλογο Αρχιτεκτόνων στη μνήμη του φοιτητή αρχιτεκτονικής Στάμου Στούρνα από τους γονείς του, με βασικό σκοπό την παροχή δωρεάν στέγης σε φοιτητές αρχιτεκτονικής για μελέτη και ανάπαυση, μπορείτε να δείτε εδώ. Η Άλλη Μεριά απέχει λιγότερο από 4 χιλιόμετρα από το κέντρο του Βόλου και έχει εξαιρετική θέα στην πόλη, καθώς ο οικισμός έχει αμφιθεατρική διάταξη στην πλαγιά του Πηλίου. Εδώ μπορείτε να δείτε έναν χάρτη με την τοποθεσία του ξενώνα.
Η διαμονή θα γίνει μέσα στο κτίριο του ξενώνα. Επειδή τα κρεβάτια του ξενώνα είναι λιγότερα από τον εκτιμούμενο αριθμό των επισκεπτών, είναι καλή ιδέα να φέρει κανείς μαζί του φουσκωτό στρώμα ύπνου. Σε κάθε περίπτωση, αν οι χώροι του ξενώνα αποδειχθούν μικροί, θα υπάρχει πρόβλεψη για κατάλληλο χώρο κατασκήνωσης, οπότε θα χρειαστούν είδη κάμπινγκ (σκηνές, σλίπινγκ-μπαγκ, κ.λπ.).
Το πρόγραμμα της 5ης Συνάντησης περιλαμβάνει εκδηλώσεις, συναυλίες, προβολές, εκδρομές, workshop και στρογγυλά τραπέζια και καλύπτει και τις τέσσερις μέρες.
Ο ξενώνας θα είναι ανοικτός από το βράδυ της Παρασκευής 18 Αυγούστου, για όποιους επιλέξουν να έρθουν τότε.

21 Ιουλίου 2017

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΒΙΑΣΜΟΥ ΣΤΟ ΠΟΣΕΙΔΙ…

αναδημοσίευση από: ΚΑΡΦΙ_ΕΑΑΚ

Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα περιστατικό απόπειρας βιασμού το οποίο μπορεί να αφήνει κάποιους μουδιασμένους ή απορημένους. Η πραγματικότητα όμως λέει ότι τέτοια γεγονότα δεν είναι μεμονωμένα, αντίθετα το ποτήρι έχει ξεχειλίσει. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Ο βιαστής στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν ο γιατρός του κάμπινγκ, με προηγούμενο ιστορικό που τον θέλει να εκμεταλλεύεται την ιδιότητά του για άσκηση βίας και υπεξαίρεση χρηματικών ποσών ύψους άνω των 100.000€, τίποτα όμως από όλα αυτά δεν φαίνεται να απασχόλησε την εταιρία που παρείχε κάλυψη των επειγόντων περιστατικών στο Ποσείδι, ούτε την Πρυτανεία που την προσέλαβε. Το πανεπιστήμιο είχε καταφέρει να μη δίνει ούτε τα απολύτως απαραίτητα στο κάμπινγκ, αφού το ιατρείο δεν είχε καν άδεια λειτουργίας! Την ίδια στιγμή ο υπεύθυνος της κατασκήνωσης προσπαθούσε να αποτρέψει την διάδοση του περιστατικού, κατέθεσε μάλιστα ως μάρτυρας υπεράσπισης του βιαστή και βρίσκεται ακόμα στη θεσούλα του! Η Πρυτανεία όσα ασθενοφόρα και να φέρει, όσο κι αν προσπαθεί με μέιλ προς τους φοιτητές δήθεν να το καταδικάσει, δεν θα καταφέρει ποτέ να το αναιρέσει. Στην πραγματικότητα, μαζί με την εργολαβία είναι συνεργός. Και αυτό γιατί με σκοπό την εμπορευματοποίηση και την άντληση όσο του δυνατόν περισσότερου κέρδους από το κάμπινγκ παραμέρισαν τη μέριμνα στους κατασκηνωτές σε τέτοιο βαθμό που προκάλεσαν οι ίδιοι την απόπειρα βιασμού της κοπέλας.
Από την άλλη, δεν σημαίνει ότι με το να έχει τελειώσει κάποιος την Ιατρική Σχολή προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο. Ένας γιατρός για να προσφέρει πραγματικά υγεία δεν μπορεί παρά να παλεύει κάθε μέρα για καθολική παροχή της, να παλεύει για την «πλήρη σωματική, ψυχική, κοινωνική ευεξία (και όχι απλά την απουσία ασθένειας)» για όλους αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν. Το να εκμεταλλεύεται κάποιος την ιδιότητά του, που του δίνει την ευκαιρία σωματικής επαφής, ταυτόχρονα μάλιστα με το να χτίζει ατομικό κοινωνικό prestige, ειδικά στην περίπτωση που είναι και άντρας, για να επιβεβαιώνει διαρκώς την κυριαρχία του απέναντι στο γυναικείο φύλο, και όχι μόνο, μόνο οργή και αηδία μπορεί να μας προκαλέσει και ας είναι σίγουρος ότι αυτός και η βαρβατήλα του, θα μας βρουν μια μέρα απέναντί του και αυτό δεν είναι απειλή, αλλά υπόσχεση.

12 Ιουλίου 2017

17 Ιούλη παίρνουμε την Ηριάννα πίσω!

Μετά τη μεγάλη νίκη του κινήματος αλληλεγγύης και την απελευθέρωση του Τ. Θεοφίλου, στις 17 Ιούλη παίρνουμε την Ηριάννα πίσω! Ενάντια στη βιομηχανία διώξεων του κράτους, δε θα επιτρέψουμε να ποινικοποιηθούν ούτε οι ιδέες μας, ούτε οι κοινωνικές μας συναναστροφές!


7 Ιουλίου 2017

Αθωώθηκε ο Τάσος Θεοφίλου! Νίκη του κινήματος αλληλεγγύης!


Η σημερινή πανηγυρική αθώωση του Τάσου Θεοφίλου από το Α΄ Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών αποτελεί θριαμβευτική νίκη μέσα σε μία γκρίζα πολιτική συγκυρία που απαλλάσσει συστηματικά τους κατασταλτικούς μηχανισμούς από κάθε αναστολή να αυθαιρετούν και να στήνουν σκευωρίες.
Ταυτόχρονα είναι μία ιστορική νίκη του νομικού πολιτισμού, που κατακτήθηκε με αιώνες λαϊκών αγώνων και όχι από την καλωσύνη οποιασδήποτε εξουσίας, διότι απέτρεψε την επιδιωκόμενη μετατροπή του ποινικού δικαίου από δίκαιο αποδείξεων σε δίκαιο ενδείξεων και κυρίως «δίκαιο» υποδείξεων.
Μετά από πέντε χρόνια άδικης φυλάκισης ο Τάσος βγαίνει σήμερα. Με το βλέμμα σε κάθε διωκόμενο αγωνιστή, ο αγώνας συνεχίζεται.


5 Ιουλίου 2017

#seasonFIGHT: πανελλαδική καμπάνια για τα δικαιώματα των εργαζόμενων στην τουριστική σεζόν




Ανοιχτή εκδήλωση - σύσκεψη για την παρουσίαση της καμπάνιας τη Δευτέρα 10 Ιουλίου στις 19:00 στοσύλλογο Αρχιτεκτόνων, Βρυσακίου 15, Πλάκα. Η ΛΑΝΤΖΑ - Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση στον Επισιτισμό - Τουρισμό καλεί τους εργαζόμενους του κλάδου, τα εργατικά σχήματα, τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες και τους αγωνιστές του εργατικού κινήματος να ενισχύσουν την προσπάθεια αυτή, να συμβάλλουν στη συγκρότηση της πρωτοβουλίας, να οργανώσουμε από κοινού την απεργιακή μάχη του κλάδου στις 20 Ιουλίου και την παρέμβαση στους χιλιάδες εργαζόμενους στην τουριστική σεζόν.

Το καλοκαίρι σηματοδοτεί κάθε χρόνο την περίοδο της πιο βάρβαρης εκμετάλλευσης για τους χιλιάδες εργαζομένους στον τουρισμό. Για τη φετινή χρονιά οι προβλέψεις είναι ξεκάθαρες. Οι βιομήχανοι του τουρισμού μιλούν για 27.000.000 αφίξεις, αριθμό-ρεκόρ που συνεχίζει την αλματώδη πορεία των τελευταίων χρόνων, ενώ αντίστοιχα αναμένεται να εκτοξευθούν και τα κέρδη για τους εργοδότες. Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό βέβαια αποτελεί η ολοένα και μεγαλύτερη εκμετάλλευση για την πλειονότητα των εργαζομένων.
Ο τουριστικός κλάδος είναι, μαζί με τη ναυτιλία, από τους πιο κερδοφόρους της χώρας. Αποτελεί για το ντόπιο κεφάλαιο τη «βαριά βιομηχανία» της χώρας. Η ανάπτυξη βέβαια που ευαγγελίζονται οι εκάστοτε κυβερνήσεις, η ΕΕ και ο ΣΕΒ βασίζεται στις συνεχείς μειώσεις μισθών και στην υπερεκμετάλλευση για τη συντριπτικήπλειονότητα των εργαζομένων στον τουρισμό.

17 Ιουνίου 2017

Τοποθέτηση ΑΡ.Κ.Α.Σ. - Ε.Α.Α.Κ. για την Παρέμβαση στο Athens Pride κατά της Συμμετοχής της "Δράσης Αστυνομικών ενάντια στον Ρατσισμό"

αναδημοσίευση από:  ΑΡ.Κ.Α.Σ. - Ε.Α.Α.Κ.

To Σάββατο 10/6 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση από αγωνιστά στην πορεία/παρέλαση του Athens Prideγια την απομάκρυνση της «Δράσης Αστυνομικών ενάντια στον Ρατσισμό». Στην παρέμβαση συμμετείχε η ομάδα «Queer Decapage», η «Πρωτοβουλία για ένα Αυτοοργανωμένο Pride των Αναγκών και των Επιθυμιών μας» και συντροφικά/αγωνιστικά υποκείμενα που πιστεύουν ότι ένα ένστολο σώμα δεν μπορεί να συμμετέχει σε μια λοατκια+ διαδήλωση. Στην παρέμβαση αυτή συμμετείχαν και κάποια αγωνιστά της ΑΡ.Κ.Α.Σ. – Ε.Α.Α.Κ. . Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης οι μπάτσοι, που τους ζητήθηκε να αυτοδιαλυθούν και να βγάλουν τις εθνικιστικές μπλούζες τους, αποφάσισαν να ενσωματωθούν στο μπλοκ του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. το οποίο ηγούταν από κυβερνητικά στελέχη. Οι συριζαίοι επιτέθηκαν στο μπλοκ της παρέμβασης ,προσπάθησαν να ρίξουν τα πανό των δύο πρωτοβουλιών, χτύπησαν και έβρισαν με σεξιστικό λόγο αγωνιστά. Αυτό αποδεικνύει τη σχέση αστυνομίας – κυβέρνησης, αλλά και το πραγματικό πρόσωπο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που προσπαθεί μέσω pink washing να ξεχαστεί η πολιτική των μνημονίων, της αστυνομικής καταστολής και της επίθεσης στις καταλήψεις. Το ευτυχές της υπόθεσης είναι ότι τελικά αποχώρησαν μπάτσοι και κυβέρνηση μαζί. (Να σημειώσουμε εδώ ότι ουδέποτε ασκήθηκε βία από την μεριά της παρέμβασης, όπως ψευδώς παρουσιάζεται από διάφορες οργανώσεις και mediaκαταδικάζοντας τη βία από όπου κι αν προέρχεται και ξεχνώντας την ίδια ώρα ότι βία άσκησαν τα στελέχη -κυβερνητικά και μη- του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)

13 Ιουνίου 2017

Το νέο νομοσχέδιο δε θα περάσει!


Κυβέρνηση, ΕΕ φέρνουν νέο νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το 4ο μνημόνιο επιταχύνει μια διαδικασία που έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό...
ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ!
Ενάντια στο πανεπιστήμιο της καταστολής, των λίγων και εκλεκτών, των διδάκτρων, των επιχειρήσεων, της κατακερματισμένης γνώσης

/Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλες|ους
/Γνώση και έρευνα για τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας και όχι ελεγχόμενες από το κεφάλαιο
/Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση
/Πτυχίο μόνη προϋπόθεση για δουλειά
/Φοιτητικός και εργατικός έλεγχοςστη γνώση, την έρευνα και στη λειτουργία του πανεπιστημίου

Καμία δίωξη των αγωνιστών!


ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΙΟΥΝΗ // 9 πμ

παράσταση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης
για τους πρώην εργαζόμενους στο ΦΟΥΡΝΟ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ, οι οποίοι  διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους, τα δώρα και ό,τι άλλο τους χρωστούσε το αφεντικό, το οποίο αναίτια τους απέλυσε και στη συνέχεια, μόλις οι εργαζόμενοι σήκωσαν κεφάλι δε δίστασε να τους μηνύσει.!
παράλληλα εκδικάζεται η υπόθεση σύλληψης φοιτητή από το Ιστ. Αρχ. πριν την αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική πορεία στις 18_12_15, ο οποίος μαζί με άλλους φοιτητές δέχτηκε απρόκλητη επίθεση από μπάτσους, ξυλοκοπήθηκε και στη συνέχεια τον συνέλαβαν μαζί με έναν ακόμη φοιτητή από τα ΤΕΙ και σήμερα δικάζονται!

ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΙΟΥΝΗ
/ 1 μμ και 3.30 μμ /

συγκέντρωση στη 1 μμ στη ΔΕΗ κεντρ. Θεσ/νίκης-ΧΑΝΘ και πορεία προς τα δικαστήρια για μπλοκάρισμα των πλειστηριασμών!
οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί οι νέες διώξεις μελών του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης δε θα περάσουν!
Κανένας άνθρωπο χωρίς στέγη, ρεύμα, νερό!

ΠΕΜΠΤΗ 15 ΙΟΥΝΗ / 9 πμ /

παράσταση αλληλεγύης στα δικαστήρια για τον διωκόμενο φοιτητή από τα ΤΕΙ, που συνελήφθη κάτω από τις προαναφερθείσες συνθήκες στις 18_12_15

Για το κράτος όποια|ος σηκώνει κεφάλι είναι εχθρός, για εμάς εχθρός είναι αυτοί που μας κλέβουν τη ζωή!
Να ανατρέψουμε κυβέρνηση, ΕΕ, κεφάλαιο!
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ!
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ!

11 Ιουνίου 2017

Δελτίου τύπου ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης για την διακοπή της εκδήλωσης την Παρασκευή 9/6

Την Παρασκευή 9/6 το Υπουργείο Παιδείας και έρευνας σε συνεργασία με το Ίδρυμα Νόησις και το ΑΠΘ διοργάνωσαν εκδήλωση-ημερίδα με θέμα "Ενιαίος Χώρος Εκπαίδευσης και Έρευνας και Παραγωγική Ανασυγκρότηση" με μια σειρά από “εκλεκτούς” καλεσμένους ανάμεσα τους και ο Υπουργός Παιδείας κ. Γαβρόγλου. Στην εκδήλωση αυτή, μια απ΄ τις πολλές που τελευταία δίνουν το παρόν πανεπιστημιακοί και κυβερνητικοί εκπρόσωποι, ο κ. Γαβρόγλου τελικά δεν έδωσε το παρόν. Ωστόσο η κοροϊδία, που ο πρύτανης Μήτκας, ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός και άλλες κυβερνητικές φυσιογνωμίες, επέδειξαν ήταν ιδιαίτερα προκλητική. Την στιγμή που είναι ακόμα νωπά τα χαρτιά του 4ου μνημονίου που υπέγραψε η κυβέρνηση για την καταδίκη της γενιάς μας σε μια περιπλάνηση μεταξύ ανεργίας-ημιαπασχόλησης-επισφάλειας, η κυβέρνηση αναζητά προνομιακούς συμμάχους και συνομιλητές για να προχωρήσει σε αντίστοιχες αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση τσακίζοντας κάθε ένα από τα δικαιώματα που το φοιτητικό κίνημα ιστορικά πάλευε να κατοχυρώσει και να περιφρουρήσει. Το νέο νομοσχέδιο που ετοιμάζει το Υπουργείο και επικοινωνιακά προωθείται ως ενίσχυση της καινοτόμας ερευνητικής δραστηριότητας σε μια κατεύθυνση παραγωγικής ανασυγκρότησης, έρχεται στην πραγματικότητα να προσαρμόσει το ελληνικό πανεπιστήμιο σε ευρωπαϊκά μοντέλα. Από το γεγονός ότι προωθούνται συγχωνεύσεις τμημάτων, αφαιρούνται επαγγελματικά δικαιώματα, ανοίγει ο δρόμος για τη διάσπαση των κύκλων σπουδών και τα πτυχία μας μετατρέπονται σε "τίτλους κατοχύρωσης γνώσης" μέχρι το ότι η δωρεάν μέριμνα γίνεται υπόθεση όλο και λιγότερων φοιτητών και η υποχρηματοδότηση ανοίγει όλο και πιο επιτακτικά την κουβέντα για δίδακτρα προσαρμόζοντας παράλληλα την ερευνητική δραστηριότητα στις απαιτήσεις των εταιριών, φαίνεται ότι η κυβέρνηση κάθε άλλο παρά κοινωνική πολιτική επιχειρεί για την εκπαίδευση.
Είναι προκλητικές τέτοιου είδους γιορτές και φίεστες, σαν τη σημερινή, όταν τα χρήματα που λείπουν για τη λειτουργία των πανεπιστημίων πηγαίνουν στο χρέος και τους πολεμικούς εξοπλισμούς, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών ασφυκτιά για να τελειώσει τις σπούδες της, όταν το μέλλον μας καθορίζεται από έναν μισθό των 400 ευρώ ή από την επιλογή της μετανάστευσης. Φαίνεται πως η κυβέρνηση και οι πρυτανικές αρχές συζητάν για την εκπαίδευση και την έρευνα περιγράφοντας κάτι τελείως ξένο προς τις ανάγκες φοιτητών και εργαζόμενων μέσα στο πανεπιστήμιο. Σήμερα, βασικό μέλημα της κυβέρνησης και των πρυτανειών που είναι υλοποιητές της πολιτικής της ΕΕ στα πανεπιστήμια είναι το πώς το πανεπιστήμιο θα "σφραγίσει" με νέες αλλαγές τη "δίκαιη ανάπτυξη" που ευαγγελίζονται σε μια κατεύθυνση όμως που περιγράφει κυνικά το μέλλον της νεολαίας στα όρια της απλής επιβίωσης. Αυτό το ρόλο έρχονται να παίξουν και ημερίδες σαν και αυτή. Να βάλουν για τα καλά στην ατζέντα της κουβέντας νέο νόμο που ετοιμάζουν. Ένα νόμο που τελικά εμείς λέμε ότι δε θα περάσει!
Ως ΕΑΑΚ το προηγούμενο διάστημα είχαμε παρέμβει και είχαμε ξεκαθαρίσει ότι τέτοιες εκδηλώσεις που κανονίζουν το εργασιακό μέλλον μας αλλά και το παρόν στις σπουδές μας δε θα επιτρέπουμε να γίνονται. Όσο, δε, η πρυτανεία και η σύγκλητος κρατούν κλειστές τις πόρτες τους στους φοιτητές, θα τους χαλάμε τις γιορτές τους μέχρι οι ανάγκες μας να επιβληθούν. Και τις ανάγκες μας για δουλειά με αξιοπρέπεια, για σπουδές για όλους, για μόνιμη και σταθερή εργασία δε θα τις βρούμε σε αυτές τις αίθουσες, ούτε θα μας τις εξασφαλίσουν πρυτανείες, κυβερνήσεις και διάφοροι χαρτογιάκαδες που φαντάζονται το πανεπιστήμιο της αγοράς. Αντίθετα, τις ανάγκες μας θα τις επιβάλλουν οι συλλογικές διαδικασίες μας, οι φοιτητικοί σύλλογοι, ο αγωνιστικός συντονισμός με τους εργαζόμενους και οι ανυποχώρητοι αγώνες μας. Σε αυτό τον αγώνα καλούμαστε να πάρουμε θέση: ή με τις πρυτανείες και τις κυβερνήσεις ή με τους εργαζόμενους, την πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία και το μέλλον που μας αξίζει.

ΕΑΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


8 Ιουνίου 2017

Το λόγο για το άσυλο τον έχουμε εμείς και όχι οι πρυτάνεις τα ΜΑΤ και οι εισαγγελείς!

Το πρωί της Πέμπτης 1 Ιουνίου  “στα υπόγεια του πολυτεχνείου”, βρέθηκε η σωρός μιας γυναίκας που φαίνεται να κατέληξε από υπερβολική δόση. Από τότε σύσσωμα τα τοπικά ΜΜΕ, η πρυτανεία και μερίδες καθηγητών ανακάλυψαν την αμερική! “Η ανομία και η παραβατικότητα στα πανεπιστήμια έχει πιάσει κόκκινο”, “το άσυλο υποθάλπτει την εγκληματική δράση” και άλλα τέτοια μονοπώλησαν τον επίσημο “δημόσιο διάλογο”. Άλλωστε μια νεκρή ναρκομανής είναι το ιδιανικό θύμα για αυτούς, προκειμένου να στήσουν μια επικοινωνιακή καμπάνια προβολής της αντιδραστικής τους τοποθέτησης.  Είναι αυτοί που δεν νοιάζονται για τους δεκάδες αστέγους που πεθαίνουν στα πεζούλια των δρόμων της Θεσσαλονίκης, ούτε για τους χιλιάδες πρόσφυγες που στοιβάζονται στα στρατόπεδα θανατου, αλλά όταν ο θάνατος τους “βολεύει”, σκίζουν τα ιμάτιά τους για την “εγκληματικότητα”...
Ελπίζουμε πως οι συγκεκριμένοι έχουν μάτια και βλέπουν ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια μεθοδευμένη κίνηση και μεταφορά του ναρκεμπορίου από τη Ναυαρίνου και τη Ροτόντα εντός του Ασύλου (από πλατεία Χημείου μέχρι τα “υπόγεια του πολυτεχνείου”). Είναι τόσο μεθοδευμένη που χρονολογείται παράλληλα με την ψήφιση του ν. Διαμαντοπούλου και την νομοθετική “κατάργηση του ασύλου” και υλοποιείται με την πλήρη και καθοριστική συμβολή της αστυνομίας. Δεν είναι τυχαίες προφανώς και οι επεμβάσεις των δυνάμεων ασφαλείας στις “πρώην” περιοχές ναρκεμπορίου, επεμβάσεις που “σπρώχνουν” αυτο το εμπόριο εντός του πανεπιστημίου και του χώρου του ασύλου, σε μια προσπάθεια απονομιμοποίησης του. Το πρόβλημα της διακίνησης εντός του πανεπιστήμιου δημιουργήθηκε από τους υλοποιητές της αναδιαρθρωσης (κράτος, αστυνομία, πρυτάνεις) και χρησιμοποιείται εργαλειακά για επικοινωνιακούς λόγους. Επομένως είναι σαφές ότι δεν περιμένουμε από κανέναν τους να δώσει “λύση”. Τις λύσεις τους τις ξέρουμε και αφορούν  κλειδώματα στις αίθουσες και τις πτέρυγες, κατεβασμένα ρολά ακόμη και το σταμάτημα των μαθημάτων για να "προφυλαχτούν οι φοιτητές". Η συνέχεια αυτής της “λύσης” προαναγγέλεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε η Πρυτανεία μια μέρα μετά το παραπάνω περιστατικό, που κάνει λόγο για "να ενταθούν και οι προσπάθειες των αστυνομικών δυνάμεων" , "ώστε να παύσει το ΑΠΘ να θεωρείται ως μια βολική ουδέτερη ζώνη, μεταξύ νόμου και παρανομίας."  Άλλωστε η πρυτανεία του Μήτκα εκλέχθηκε μετά βαίων και κλάδων εγγυόμενη ότι "θα φύγει η πρέζα από την πλατεία χημείου" και αυτό ήταν διατεθιμένη να το στηρίξει μέσα από προτάσεις για πανεπιστημιακή αστυνομία, αλλά και την αναγκαία συμβολή των αστυνομικών δυνάμεων.

Η τρομοκρατία και η καταστολή δεν μας σταματούν. Οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί δεν θα περάσουν!


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
για τα ΓΕΓΟΝΟΤΑ στο ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ στις 7/4

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με το 4ο μνημόνιο που ψήφισε πρόσφατα θέλει να κάνει ακόμη πιο εύκολη, γρήγορη και κυρίως προσοδοφόρα την αρπαγή της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας. Με τα άρθρα 59 και 60 του 4ου μνημονίου και τη σχετική αναθεώρηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ετοιμάζει την εφαρμογή  ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Επιδιώκουν να ξεπεράσουν μ’ αυτόν τον τρόπο το σκόπελο του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς, που καταφέρνει καιρό τώρα με τις παρεμβάσεις του στα ειρηνοδικεία να σπάσει το κλίμα φόβου και ηττοπάθειας και δεν τους επιτρέπει να εφαρμόσουν την πολιτική τους.

Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ δηλώνει ξεκάθαρα ότι από εδώ και μπρος ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ δεν πρόκειται να γίνει ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ και τη θεσμοθέτηση ενός νομοθετικού πλαισίου προστασίας της λαϊκής περιουσίας από τις αρπακτικές διαθέσεις τραπεζών, κράτους, δήμων και ταμείων.

7 Ιουνίου 2017

Αλληλεγγύη στο λαό της Παλαιστίνης!

Σύνοδος κορυφής Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ στη Θεσσαλονίκη στις 15 Ιουνίου
Συμμετέχουμε στο αντιπολεμικό – αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο. Αλληλεγγύη
στο λαό της Παλαιστίνης στις 15/6,  στις 7.00 μ.μ., στο Άγαλμα Βενιζέλου
Βρισκόμαστε σε φάση σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων, συνέχισης των πολεμικών αναμετρήσεων στην ευρύτερη περιοχή, με κίνδυνο κλιμάκωσης.
Μέσα σε αυτό το κουβάρι των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων παρεμβαίνουν ενεργητικά τόσο το  μπλοκ ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, όσο και η  Ρωσία, δίνοντας μια δυναμική ευρύτερης σύγκρουσης ανοιχτής σε πολύ επικίνδυνες εξελίξεις.
Συνολικά, ο πόλεμος για μια ακόμη φορά αποτελεί «διέξοδο» για την υπέρβαση της κρίσης, τόσο με την πάλη για το μοίρασμα των ενεργειακών δρόμων και των αγορών, την υπαγωγή περιφερειακών χωρών  υπό την κηδεμονία ηγεμονικών καπιταλιστικών-ιμπεριαλιστικών κρατών, όσο και με τη καθεαυτό κατανάλωση πολεμικού υλικού, την αναπαραγωγή των πολεμικών πιστώσεων  ως μοχλό αύξησης της κερδοφορίας της πολεμικής βιομηχανίας και των συνεπακόλουθων τομέων της.

5 Ιουνίου 2017

Στο πάρτι των αρπακτικών να κάνουμε χαλάστρα!


2,5 χρόνια πριν, φωνάζανε στους δρόμους, στα μπαλκόνια πως τα μνημόνια θα σκίσουν, τους μισθούς θα αποκαταστήσουν, τη δημόσια περιουσία που ξεπουλιούνταν πίσω θα πάρουν και τα κοινωνικά δικαιώματα που καταργούνταν θα ξαναφέρουν. Λίγες μέρες πριν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, , αποδεχόμενη πλήρως και αδιαμαρτύρητα τις εντολές της Ε.Ε. και του μεγάλου κεφαλαίου και ψηφίζοντας το 4ο μνημόνιο, υπέγραψε τη συνέχεια της κοινωνικής καταστροφής για πολλά χρόνια ακόμη. Μισθοί και συντάξεις πετσοκόβονται, τα όποια εναπομείναντα εργασιακά δικαιώματα γίνονται ανάμνηση παλιά, η δημόσια περιουσία και τα αγαθά “φιλέτα” για ν’ αυξήσουν τα κέρδη τους ντόπιοι και ξένοι καπιταλιστές, τα σπίτια μας κι η λαϊκή περιουσία εύκολη λεία για τους τραπεζίτες.

29 Μαΐου 2017

"Να αυτοκτονήσω ή να κάνω καφέ?" Α. Καμύ

ή αλλιώς: όταν η εξεταστική [και η σχολή] σε φτάνει στα όριά σου


Και ενώ η εξεταστική πλησιάζει απειλητικά, βασανιστικά και αναπάντητα ερωτήματα αρχίζουν να πλανιούνται στο μυαλό όλων.

Γιατί κοιμάμαι μόνο 3 ώρες κάθε μέρα;
Γιατί δεν έκανα format στον υπολογιστή μου και αργοπεθαίνει;
Γιατί χρωστάω τοπογραφία για 3η χρονιά;
Γιατί τα λεφτά απ’ τις πολλές μακέτες και τις εκτυπώσεις δε μου φτάνουν ούτε για τσιγάρα;
Γιατί όλοι μου λέγανε ότι όταν περάσω στο πανεπιστήμιο η εντατικοποίηση του λυκείου θα αποτελεί παρελθόν;
Γιατί έχω αρχίσει να βλέπω κατόψεις στα όνειρά μου?...
Και τελικά γιατί έχω την αίσθηση ότι η σχολή καταναλώνει όλο τον ελεύθερό μου χρόνο και παράλληλα δε μου δίνει εκείνα τα ερεθίσματα για να σκέφτομαι και να παράγω αρχιτεκτονική πιο συνολικά…..;

Έχει φτάσει, λοιπόν εκείνη η περίοδος που τα στέκια των φοιτητ(ρι)ών ερημώνουν, όλοι τρέχουν πανικόβλητοι ψάχνοντας σημειώσεις, όλοι είναι στην τσίτα και αγχωμένοι. Βέβαια και εμείς δεν αποτελούμε εξαίρεση σε αυτή την κατάσταση.
Βγες από την εντατικοποιημένη καθημερινότητά σου.
Δώσε 5 λεπτά από τον πολύτιμο χρόνο σου στο παρακάτω κείμενο.

25 Μαΐου 2017

Αποτελέσματα Φοιτητικών Εκλογών 2017


Για το Σύλλογο Σπουδαστών Αρχιτεκτονικής ΑΠΘ τα αποτελέσματα είναι:

Αριστερή Ενωτική Πρωτοβουλία
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ φοιτητών αρχ...κής ΕΑΑΚ-Α.ΦΟΙ.Σ.Α.: 73 ψήφοι // 4 έδρες

Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας [ΠΚΣ]: 31 ψήφοι // 2 έδρες

Μ.Α.ΣΥ.Φ. : 26 ψήφοι // 2 έδρες

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: 9 ψήφοι // 1 έδρα

Ψήφισαν: 161 // Έγκυρα: 153

πανελλαδικά αποτελέσματα: http://nka.gr/ekloges?dept=22&year=2017

Διήμερο εκδηλώσεων και πορεία RADICAL PRIDE



Η πορεία του PRIDE είναι παγκοσμίως γνωστή και καθιερώθηκε μετά από μαζική πορεία διαμαρτυρίας-διεκδίκησης στη Νέα Υόρκη το 1969, η οποία είχε ως αφορμή ένα ακόμη περιστατικό βίας και συλλήψεων από πλευράς αστυνομίας σε μπαρ της πόλης. Ανάμεσα στα αιτήματα ήταν ήταν να σταματήσει η παρενόχληση από την αστυνομία, η προστασία στον εργασιακό χώρο, η ανάκληση των νόμων περί σοδομισμού και η θέσπιση νομοθεσίας κατά των διακρίσεων. Το κράτος φυσικά προσπάθησε να διαγράψει, με το πέρασμα των χρόνων, τα γεγονότα αυτά από τη συλλογική μνήμη, μετατρέποντας τις πορείες αυτές, [οι οποίες μέσα στα χρόνια έγιναν ετήσιες και πήραν τη σημερινή μορφή] σε πεδίο διαφήμισης επιχειρήσεων που στοχεύουν στην κερδοφορία μέσω της δημιουργίας μιας μπίζνας εκμετάλλευσης της σεξουαλικότητας. Γι’ αυτό το λόγο βλέπουμε τις περισσότερες φορές να προβάλλεται ένα συγκεκριμένο πρότυπο ομόφυλης σεξουαλικότητας και συμπεριφοράς, συνήθως του λευκού gay σωματώδη άνδρα, αφήνοντας απέξω όλα τα υπόλοιπα ΛΟΑΤΚΙΑ+ υποκείμενα. Το RADICAL PRIDE θέλοντας να αντιταχθεί στο χαρακτήρα αυτό που θέλησε να δώσει και ο δήμος και η επίσημη διοργάνωση της Θεσαλονίκης στο Pride, χαράσσει αυτόνομη πορεία με ένα διήμερο εκδηλώσεων 26-27 Μάη. Επειδή η ανάγκη για απελευθέρωση από τα δεσμά κάθε καταπιεστικού και εκμεταλλευτικού συστήματος στο σήμερα είναι πιο έντονη από ποτέ, επειδή η σεξουαλικότητά μας δεν ορίζεται από το βιολογικό μας φύλο, επειδή το βιολογικό μας φύλο δεν ορίζει τη συμπεριφορά μας, επειδή τελικά το φύλο και τη σεξουαλικότητά μας, μας τα “φοράνε” κοινωνικά δεν θα ανεχθούμε άλλη καταπίεση, άλλες επιθέσεις, άλλη εκμετάλλευση. Να αντισταθούμε και να διεκδικήσουμε όχι απλά ίσα δικαιώματα ανεξαρτήτως φύλου και φυλής, αλλά συνολικά την ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων.

23 Μαΐου 2017

Κατέρρευσε η κατηγορία! Νίκη του κινήματος αλληλεγγύης στην ΕΑΣ και τον Νίκο Αργυρίου

αναδημοσίευση από: Παντιέρα

Ολοκληρώθηκε πριν από λίγο η εκδίκαση της έφεσης του Νίκου Αργυρίου κατά της πρωτόδικης απόφασης η οποία είχε επιβάλει ποινή δύο χρόνων με τριετή αναστολή.
Η δίκη είχε αναβληθεί στις 3 Απριλίου για σήμερα, 23 Μαΐου 2017, στις 9 π.μ.
Ήταν η τελευταία αναβολή. Η δίκη έγινε και η σημερινή απόφαση, που αποτελεί νίκη του μεγάλου κινήματος αλληλεγγύης στην Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων και στον Νίκο Αργυρίου, ουσιαστικά ισοδυναμεί με αθώωση καθώς μετέτρεψε την κατηγορία σε απλή δια του τύπου δυσφήμηση η οποία, σύμφωνα με το νέο νόμο, έχει ήδη παραγραφεί.
110 σωματεία,φοιτητικοί σύλλογοι, κινήσεις πόλεις και συλλογικότητες στήριξαν την αθώωση της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων και τον Νίκο Αργυρίου στην εκδίκαση της έφεσης.
Το πλήθος κόσμου που συγκεντρώθηκε στα δικαστήρια της Ευελπίδων, οι υπογραφές στήριξης, από τις πολιτικές οργανώσεις της αριστεράς, από σωματεία και συλλογικότητες στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς που στήριξαν και στηρίζουν την Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων και το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακος είχαν δώσει σαφές το μήνυμα, ότι αυτή η καταδίκη δεν πρόκειται να περάσει.
Θα ακολουθήσει αναλυτικότερη ενημέρωση.

17 Μαΐου 2017

24 Μαϊου Στηρίζουμε Αριστερή Ενωτική Πρωτοβουλία

 24 ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ:
Α.ΦΟΙ.Σ.Α.- ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ φοιτητών αρχιτεκτονικής
ΕΑΑΚ
Με ακόμα μια φοιτητική χρονιά να πλησιάζει προς το τέλος της, καλούμαστε να πιάσουμε το νήμα ιδιαίτερα κρίσιμων εξελίξεων σε όλα τα μέτωπα. Με το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, βαδίζουμε πλέον ολοταχώς προς την ψήφιση νέου μνημονίου, που περιγράφει μια σειρά από ακόμα πιο σκληρά μέτρα για το λαό και τη νεολαία. Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που αναμένεται, περιγράφει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το μέλλον που περιγράφεται στη γενιά μας, στη νεολαία. Δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από ένα μέλλον μεταξύ της ελαστικής εργασίας και της ανεργίας, χωρίς εργασιακά δικαιώματα και με μισθούς 400 ευρώ εσαεί. Αυτό συνδυάζεται και με τις αλλαγές που προωθούνται στον κλάδο των μηχανικών, που νομιμοποιούν και με τη βούλα την εργασία με μπλοκάκι, την ανασφάλεια και την ελαστική εργασία. Άλλωστε ο νέος μηχανικός θα εντάσσεται χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα στην αγορά εργασίας και θα είναι έρμαιο των ορέξεων του κάθε εργοδότη χωρίς καμιά δυνατότητα διαπραγμάτευσης καλύτερων όρων εργασίας.
Κομμάτι της νεολαίας αποτελούμε και εμείς οι φοιτητές|ριες που βλέπουμε την υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης να έχει άμεσο αντίκτυπο στις σπουδές μας. Βλέπουμε σταδιακά η δημόσια και δωρεάν παιδεία να υποβαθμίζεται, εμείς να δυσκολευόμαστε όλο και περισσότερο να υπάρξουμε στο εκπαιδευτικό σύστημα, από το σχολείο με τα φροντιστήρια [αλλά και το νέο νόμο που κάνει το σχολείο εξεταστικό κάτεργο, που πετάει κόσμο εκτός του γενικού λυκείου κλπ] μέχρι την τριτοβάθμια με την απουσία φοιτητικής μέριμνας, με πολλούς και πολλές από εμάς να εργαζόμαστε για να τα βγάλουμε πέρα, να δουλεύουμε σε απλήρωτες [ή κακοπληρωμένες] πρακτικές, να παρατάμε τις σπουδές για οικονομικούς λόγους. Οι αλλαγές στα προγράμματα σπουδών [όπως έγινε και στο τμήμα μας] έρχονται να ανοίξουν το δρόμο για τη διάσπαση του πτυχίου σε bachelor και master, αλλά και να μεταφέρουν μια σειρά από επαγγελματικά διακαιώματα -από τον ενιαίο τρόπο που κατοχυρώνονταν στα πτυχία- σε μεταπτυχιακά, πιστοποιητικά ή και σεμινάρια. Όλα αυτά τα βλέπουμε και στη σχολή μας, με τα τεράστια έξοδα που απαιτούνται για τη διεκπεραίωση των σπουδών μας, τις ελλείψεις σε υποδομές και προσωπικό, αλλά και με ένα πρόγραμμα σπουδών που κάνει την καθημερινότητά μας μέσα στη σχολή ασφυκτική και δε μας εξασφαλίζει μακροπρόθεσμα ούτε τα επαγγελματικά μας δικαιώματα, αλλά ούτε και τη συνολική εποπτεία επί του γνωστικού μας αντικειμένου, ρίχνοντάς μας στο βούρκο της εργασιακής περιπλάνησης και εκμετάλλευσης, που ήδη έχουν φτιάξει για εμάς. Ενόψει, μάλιστα, και του νέου νομοσχεδίου για την εκπαίδευση, που έχει στα σκαριά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όλη αυτή η κατάσταση της υποβάθμισης θα ενταθεί. Όλα αυτά οδηγούν και στην απομαζικοποίηση των γενικών συνελεύσεων και των συλλογικών μας διαδικασιών.

9 Μαΐου 2017

Ρίξε Χ στην αποχή!


"Αν οι εκλογές άλλαζαν τον κόσμο, θα ήταν παράνομες", είχε πει κάποτε η Έμμα Γκόλντμαν. Αυτό, αν μη τι άλλο, είναι ένα πραγματικό γεγονός που ωστόσο επιδέχεται διαφορετικές ερμηνείες. Δεν είναι ότι διαφωνούμε με αυτή τη ρήση, αλλά έχει σημασία πως ερμηνεύεται από διάφορες σκοπιές. Όντως οι εκλογές από μόνες τους δεν μπορούν να αλλάξουν κάτι. Όντως οι εκλογές είναι μια διαδικασία ακίνδυνη για το σύστημα. Και ακριβώς πάνω στη βάση της έχει χτιστεί ένα επικοδόμημα υπέρ της αποχής από οποιαδήποτε εκλογική διαδικασία, που όμως διστρεβλώνει εντελώς το πραγματικό νόημά της και τονίζοντας ουσιαστικά την αίσθηση ότι είμαστε αδύναμες/οι μπροστά σε ένα σύστημα που διαλύει τις ζωές μας.

Το "απολιτίκ"ρεύμα κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό στη σχολή μας -αλλά και στην κοινωνία ολόκληρη- τα τελευταία χρόνια. Σαφώς έχει καλλιεργηθεί από μια διάχυτη απογοήτευση που επικρατεί και έχει καταλήξει να απαξιώνει οτιδήποτε φέρει πολιτικό πρόσημο. Πρόκειται για μια στάση ζωής που ενισχύεται από το ίδιο το σύστημα και τον ατομικό δρόμο που το ίδιο προωθεί ως το μέσο για την κοινωνική ανέλιξη και έχει ενσωματωθεί ακόμη και από τις ίδιες τις καθεστωτικές δυνάμεις. Μία τέτοια λογική, που απαξιώνει τη συμμετοχή σε κάθε τι συλλογικό, το μόνο που καταφέρνει είναι να συναινεί στην ίδια την πολιτική που επιβάλλει την καταστροφή των ζωών μας. Ακόμη και η επιλογή του «να μην ψηφίσω τίποτα και κανέναν», «να το ρίξω λευκό ή άκυρο», «να απέχω επειδή όλοι είναι σκατά», είναι από μόνη της μία πολιτική τοποθέτηση και ισοδυναμεί με την απάθεια και την παθητική αποδοχή της υπάρχουσας κατάστασης.

Υπάρχει βέβαια και μια ακόμη επιχειρηματολογία που αφ' ενός στηρίζεται εξ' ολοκλήρου στην πρώτη πρόταση και εφ' ετέρου καλεί σε αποχή από τις φοιτητικές εκλογές πηγαίνοντας κόντρα στη λογική της ανάθεσης και της αντιπροσώπευσης. Σαφώς, αυτό το σκεπτικό έχει  διαφορετική αφετηρία και μπορούμε εν μέρει να το κατανοήσουμε, ωστόσο δε συγκροτεί σαφή πολιτική τοποθέτηση και μάλλον καταλήγει να έχει το ίδιο αποτέλεσμα με την παραπάνω περίπτωση. Ως ΕΑΑΚ πιστεύουμε ότι είναι αναγκαία η παρέμβαση σε όλες της πολιτικές μάχες ειδικά σε αυτή την περίοδο που δεν υπάρχει η πολυτέλεια  να «διαλέγουμε» μάχες και να απέχουμε επιλεκτικά. Ναι, τα αντιπροσωπευτικά όργανα δεν είναι ο τρόπος μέσα από τον οποίο θέλουμε να εκφράζεται το κίνημα, αλλά οι γενικές μας συνελεύσεις. Ωστόσο οφείλουμε να κρίνουμε κατάλληλα και να εκμεταλλευόμαστε τα εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και να μην τα παραχωρούμε στα χέρια των καθεστωτικών δυνάμεων. Όλα αυτά προφανώς υπό το κριτήριο ότι η συμμετοχή στα όργανα αυτά δε θα δρα αντιπαραθετικά προς το κίνημα και δε θα το υποκαθιστά.

Χαρακτηριστικά είναι τα άπειρα παραδείγματα, όπου η μη ύπαρξη μιας άλλης φωνής, έστω και στην κάλπη, έχει κάνει διάφορες σχολές «κάστρα» των μπράβων της ΔΑΠ, της μαφίας και των «στημένων» πολιτικών παιχνιδιών, όπου ο σύλλογος δε συνεδριάζει ούτε για πλάκα και η κατάσταση πλέον φαντάζει ανεπανόρθωτη και ασφυκτική για κάθε αγωνιστή, για καθέναν και καθεμία από μας που τολμά να σηκώσει κεφάλι. Και αν για κάποιες ή κάποιους, μια τέτοια κατάσταση μοιάζει μακρινή από τη δική μας σχολή, τα δεδομένα το μόνο σίγουρο είναι ότι μπορούν να αλλάξουν αν δεν τα επηρεάζουμε εμείς οι ίδιοι. Εν τέλει, μια τέτοια λογική, όσο και αν θέλει να σπάει την κανονικότητα και να υπερασπίζεται τη συλλογικότητα, καταλήγει πράξη που δεν αποτυπώνει τίποτα το συλλογικό, ίσα ίσα που παραγνωρίζει την ανάγκη για συλλογική ανατρεπτική έκφραση. Ειδικά όταν επιχειρείται η απαξίωση των φοιτητικών συλλόγων και των συλλογικών διαδικασιών και ποινικοποιείται ακόμη η ίδια η συνδικαλιστική δράση, η αποχή τροφοδοτεί και δυναμώνει αυτές τις επιδιώξεις από πλευράς Κυβέρνησης και Υπουργείου. Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε εν τέλει, είναι ότι κανένα πρόβλημα δεν έχουν με την αδιαφορία και την απαξίωση γενικά της πολιτικής. Αυτό που τους πονά είναι η ενεργή παρέμβαση στα κοινωνικά γεγονότα και αν θέλουμε να εκφράζουμε μια κίνηση που κινείται αντίρροπα στην κίνηση του συστήματος, αυτό θα το κάνουμε όχι με την αποχή μας, αλλά με τη συνειδητή και κριτική συμμετοχή μας στις συλλογικές διαδικασίες του συλλόγου μας. Δεν πρέπει να αφήσουμε κανένα εργαλείο στα χέρια του συστήματος και τις δυνάμεις που το εκπροσωπούν και μέσα στα πανεπιστήμια, άρα ούτε και τις εκλογές!

να ζωντανέψουμε όλες τις συλλογικές μας διαδικασίες
να μην αποδεχτούμε την ήττα

δε θα ορίζει κανείς 
τα πράγματα για εμάς, 
ούτε στις εκλογές ούτε πουθενά!

Ανοιχτή συζήτηση // Πέμπτη 11/5 στις 14:30


Τις πιο όμορφες πόλεις δεν τις σχεδιάσαμε ακόμη!


Στις 24 Μάη παίρνουμε θέση!


Πάρε την κατάσταση στα χέρια σου!



5 Μαΐου 2017

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΚΑΝΕΝΟΣ!


Κοινή ανακοίνωση κινηματογραφικών ομάδων, σχημάτων, αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων κ.α.

Πρόσφατα υπέπεσε στην αντίληψή μας η διοργάνωση ενός πάρτυ στα πανεπιστήμια. Το Univershitty mothafucking party (5/5) γίνεται από το Univershitty, μία ομάδα η οποία αυτοπαρουσιάζεται ως φοιτητική οργάνωση που έχει ως αποκλειστικό στόχο την διοργάνωση event και φοιτητικών πάρτυ.


Διαβάζοντας την περιγραφή και βλέποντας την αφίσα της εκδήλωσης, μας δημιουργήθηκαν οι εξής προβληματισμοί:

Για ποιο σκοπό γίνεται και που θα καταλήξουν τα έσοδά του; Αρκεί ο φιλανθρωπικός χαρακτήρας και η διάθεση “μέρους των εσόδων” σε Μη Κυβερνητική Οργάνωση;
Με πρόσχημα την διασκέδαση είναι ξεκάθαρο ότι αποσκοπεί στο κέρδος. Άμεσο κέρδος των ίδιων που διοργανώνουν το πάρτυ αλλά και έμμεσο κέρδος των χορηγών. Παράλληλα, χρησιμοποιούν το φιλανθρωπικό χαρακτήρα ως ηθική κάλυψη. 

Έχουν θέση στον πανεπιστημιακό χώρο εκδηλώσεις που αποσκοπούν στο ατομικό κέρδος των διοργανωτών αλλά και των χορηγών τους;
Το πανεπιστήμιο δεν είναι επιχείρηση και δεν μπορεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα εταιριών και επιχειρήσεων. Τα έσοδα τέτοιων εκδηλώσεων πρέπει να χρησιμοποιούνται για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των ομάδων και συλλογικοτήτων που τις διοργανώνουν.
Δεχόμαστε η διασκέδαση μας να αποκτήσει τον σεξιστικό χαρακτήρα που προωθείται από τη συγκεκριμένη διοργάνωση;
Το προμοτάρισμα, τα «παιχνίδια» και η αφίσα, γενικότερα ολόκληρη η γλώσσα και η αισθητική που προωθείται από το συγκεκριμένο πάρτυ αναπαράγει σεξιστικά πρότυπα. Ας μη ”λικνίσουμε το κορμί μας για πέντε δωρεάν ποτά”!
Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι παρόμοιο, ωστόσο είναι η πιο εξόφθαλμη. Θέλουμε ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό και προσβάσιμο για όλους και όλες, μακριά από εμπορικά συμφέροντα. Υπερασπιζόμαστε τους χώρους που ζούμε, δρούμε και σπουδάζουμε και εναντιωνόμαστε στην ανήθικη εκμετάλλευσή τους.


ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΑΠΘ ΚΑΙ ΠΑΜΑΚ, ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ (Θ.Ο.Φ. Θεατρική Ομάδα Φυσικού, Θεατρική Ομάδα Ιστορίας-Αρχαιολογίας, ΠΕΡΑ ΔΩΘΕ, ΜΩΒ ΑΜΟΚ, QUEERΔΙΣΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ, ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΙΚΟΙ), Ε.Α.Α.Κ Θεσσαλονίκης, ΚΑΜΑΡΑΚΙ ΧΗΜΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ, ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΚΥΛΙΚΕΙΟ ΙΑΤΡΙΚΗΣ, ΣΦΝ ΣΤΕΚΙ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ, ΚΑΜΑΡΑΚΙ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΚΑΜΑΡΑΚΙ ΑΓΡΟΝΟΜΩΝ-ΤΟΠΟΓΡΑΦΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΑΡ.ΕΝ. σχήματα Θεσσαλονίκης

3 Μαΐου 2017

Κυριακάτικη ΑΠΕΡΓΙΑ

Για να μη ζησουμε σα σκλάβοι!
Ειδικά τη στιγμή που η κυβέρνηση Συριζα-Ανελ ετοιμάζεται για τη νέα συμφωνία που περιλαμβάνει νέα επέλαση στην κυριακάτικη αργία με τις Κυριακές [τις οποιες τα μαγαζιά θα είναι ανοιχτά] να γίνονται πάνω από 30 το χρόνο, δε γινεται να μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα.
Η εποχή αναδεικνύει τις δυνατότητες να δουλεύουμε όλες και όλοι με αξιοπρεπείς απολαβές και λιγότερες ώρες. Ο καπιταλισμός τις δυνατότητες αυτές τις συντρίβει. Να μη το επιτρέψουμε!


2 Μαΐου 2017

EAAK – Από τα μετεφηβικά ξεσπάσματα, στην ενηλικίωση

αναδημοσίευση από: πριν
του Κώστα Ευθυμίου
Όλα σχεδόν τα άρθρα εξωστρεφούς παρέμβασης και τα ντοκουμέντα των δυνάμεων του κινήματος, ξεκινούν με την παραδοχή της κρίσης του καπιταλισμού και της μνημονιακής λαίλαπας. Ορθώς, γιατί η ανάλυση της περιόδου και του αντιπάλου ήταν, είναι και θα είναι το κύριο μέλημα της επαναστατικής, αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, στην προσπάθεια σκιαγράφησης μάχιμου σχεδίου. Πολλές φορές όμως, αδυνατούμε να δούμε ότι η κρίση του σύγχρονου καπιταλισμού έχει γεννήσει σε εγχώριο –αλλά και σε διεθνές– επίπεδο, μια δομική κρίση και στην Αριστερά. Κρίση που διαμορφώνεται και διογκώνεται πάνω στην ουσιαστική αδυναμία της Αριστεράς να δώσει απάντηση στα στρατηγικά ερωτήματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Ερωτήματα βαθιά ταξικά, που δεν μπορούν να απαντηθούν από τον ένα ή τον άλλο ελιγμό, αλλά θέλουν εφ’ όλης της ύλης απάντηση πάνω στο πώς και γιατί μπορούν να πάνε τα πράγματα αλλιώς.
Η αδυναμία απάντησης αυτών των ερωτημάτων έχει σφυρηλατήσει, οριακά στο σύνολο της, την Αριστερά της κρίσης. Η αποφυγή σύνδεσης της τακτικής με τη στρατηγική που γεννάει τακτικισμούς, τα σχέδια «εύκολων λύσεων» και «μεγάλων κόλπων», η εναπόθεση ευθυνών στον «λαό που δεν έχει βγάλει τα συμπεράσματα του», η αέναη αφηρημένη επίκληση στην επανάσταση χωρίς μάχιμο σχέδιο, τα τεχνοκρατικά σχέδια επί χάρτου που καμία σχέση δεν έχουν με την Αριστερά, ενώ μπορεί φαινομενικά να φαντάζουν εκ διαμέτρου διαφορετικά σχέδια, είναι οι άλλες όψεις του ίδιου νομίσματος. Του νομίσματος της αμηχανίας και της μιζέριας. Αμηχανία που προκύπτει από τη μη κατανόηση της κρισιμότητας της σημερινής περιόδου, και μιζέρια από τη μη κατανόηση των εκρηκτικών δυνατοτήτων που αυτή γεννά.

1 Μαΐου 2017

Δίδακτρα στις σπουδές;;; Δε θα το επιτρέψουμε!

 <<… πιστεύω ότι ο δήμος πρέπει να παρέμβει για να καθιερωθεί στα πανεπιστήμια ένα τέλος εγγραφής. Μπορεί να είναι της τάξης 300- 400 ευρώ το χρόνο….>>, Γ. Μπουτάρης , δήμαρχος Θεσσαλονίκης,10/04/2017
<<….Με ετήσιο Τέλος Εγγραφής 400 (200 κάθε εξάμηνο) Ευρώ το Πανεπιστήμιο Κρήτης θα είχε ίδια ετήσια έσοδα 8 εκατομμύρια Ευρώ, δηλαδή διπλάσιο ποσό από την κρατική ετήσια επιχορήγηση….>>, Α. Γραβάνης, καθηγητής πανεπιστημίου Κρήτης, 24/04/2017

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει παρόμοιες δηλώσεις. Θα τους επιτρέψουμε να μιλάνε για δίδακτρα στη «δημόσια και δωρεάν» εκπαίδευση? Ως εδώ. Καμία σκέψη για δίδακτρα!

Είναι γεγονός πως αυτή η συνολικότερη επίθεση που δεχόμαστε από πλευράς κεφαλαίου, έχοντας ως εκφραστή την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χτυπά ακόμη και το ίδιο το πανεπιστήμιο, έχοντας ως μοχλό αυτή τη φορά την κρατική υποχρηματοδότηση. Φυσικά με αφορμή αυτή την υποχρηματοδότηση, βλέπουμε το πανεπιστήμιο να προσπαθεί να επιβιώσει μέσω της αυτοχρηματοδότησης και της επιχειρηματικοποίησης του (σύνδεση του πανεπιστημίου με εταιρίες, εργολαβίες που ελέγχουν την έρευνα και την λειτουργία του) αλλά και μέσω της μετακύλισης του κόστους σπουδών στις πλάτες των φοιτητών αμφισβητώντας πια το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και εντείνοντας όλο και περισσότερο τους ταξικούς φραγμούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού είναι η επιβολή διδάκτρων σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο δημιουργώντας έτσι το πανεπιστήμιο των λίγων και εκλεκτών. 

Καλωσορίσατε στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο


επιχειρηματικό πανεπιστήμιο σημαίνει:
/παιδεία των ταξικών φραγμών, για λίγους και εκλεκτούς, δηλαδή αυτούς που έχουν να πληρώσουν από το σχολείο ως την τριτοβάθμια_μετακύλιση κόστους φοίτησης στις πλάτες των φοιτητ(ρι)ών
/γνώση, έρευνα στραμμένες στις ανάγκες του κεφαλαίου_κατακερματισμός γνωστικών αντικειμένων με αντίστοιχη προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών_καμία συνολική εποπτεία και δυνατότητα κριτικής, συλλογικής διεκδίκησης κ.ο.κ. πάνω στο αντικείμενό μας
/εισβολή του ιδιωτικού παράγοντα, με τη δικαιολογία της υποχρηματοδότησης, σε βασικές πτυχές της λειτουργίας του πανεπιστημίου (από τη φοιτητική μέριμνα και την έρευνα, μέχρι τη χρηματοδότηση ολόκληρων ιδρυμάτων κλπ)
/λειτουργία των ιδρυμάτων με ανταποδοτικούς όρους_συγχωνεύσεις μη “παραγωγικών” τμημάτων, χρηματοδότηση “παραγωγικών” κλπ 
(το πανεπιστήμιο παράγει προϊόν μέσω της έρευνας, καθώς και νέο εργατικό δυναμικό. Όσο πιο κερδοφόρα είναι η έρευνα -ασχέτως αν είναι κοινωνικά αναγκαία- και όσο πιο προσαρμοσμένο στις ανάγκες της αγοράς το μελλοντικό εργατικό δυναμικό, τόσο πιο παραγωγικό θεωρείται ένα ίδρυμα)
/πολυδιάσπαση εργατικού δυναμικού, κατανομή του με βάση τις ανάγκες της αγοράς
/απλήρωτη εργασία φοιτητών με πρακτικές, παραγωγή έργου που θα αξιοποιηθεί από επιχειρήσεις_συνεχής εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών
...ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΚΟΜΗ...

Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης του σχήματος


Με καμιά κυβέρνηση δεν ξεπερνιέται η κρίση...


*φωτογραφία από τις γυναικείες διαδηλώσεις ενάντια στον Τραμπ στην Αμερική το Γενάρη του 2017

27 Απριλίου 2017

Δεν είναι αργία, είναι ΑΠΕΡΓΙΑ!


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ



Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 21/4, μετά από πρόσκληση της Πρωτοβουλίας  για Ταξική Πρωτομαγιά, σύσκεψη με θέμα την διοργάνωση του ταξικού γιορτασμού της εργατικής Πρωτομαγιάς.
Στη σύσκεψη  διαπιστώθηκε ότι η φετινή Πρωτομαγιά έρχεται σε μια περίοδο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχωράει ξεδιάντροπα στο κλείσιμο της περίφημης 2ης αξιολόγησης με νέα σφαγιαστικά μέτρα για τους εργαζόμενους και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

26 Απριλίου 2017

Grossraum 21C: Μια έκθεση φωτογραφίας και όχι μόνο

Grossraum 21C: Μια έκθεση φωτογραφίας και όχι μόνο
αναδημοσίευση από: Πριν
Οι φωτογραφίες δεν «εκτίθενται» απλώς, αλλά επιδιώκουν την παρέμβαση του θεατή και την ενεργή οικειοποίησή τους. Η έκθεση είναι όλες τις ώρες ανοιχτή στο κοινό. Η διάρκειά της είναι άγνωστη, καθώς πρόκειται για ένα έργο ανοιχτής παρέμβασης του οποίου η παρουσία βρίσκεται σε συνάρτηση με τις ποικίλες πρακτικές των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται εντός του χώρου αυτού
Μια έννοια που εισήχθη τον 20ό αιώνα, επανερμηνεύεται στο ιστορικό κτήριο Γκίνη.
H Grossraum 21C δεν είναι μια συνηθισμένη έκθεση φωτογραφίας. Ταυτόχρονα είναι μια πολιτική παρέμβαση, πρώτον λόγω της επιλογής του χώρου όπου παρουσιάζεται (το κτήριο Γκίνη στο Πολυτεχνείο) και δεύτερον, λόγω του περιεχομένου της. Οι φωτογραφίες δεν βρίσκονται συμμετρικά αναρτημένες σε ομοιόμορφες κορνίζες, αλλά τις συναντάμε κολλημένες σε ασυνήθιστες επιφάνειες και συχνά τυπωμένες σε λεπτό φτηνό χαρτί σαν να ήταν αφίσες. Επίσης οι τέσσερις δημιουργοί τους δεν υπογράφουν ο καθένας με το όνομά του: η παρέμβασή τους έχει συλλογικό χαρακτήρα και οι εικόνες που παρουσιάζονται υπηρετούν μια κεντρική πολιτική σύλληψη: την έννοια της κυριαρχίας αλλά και την αμφισβήτηση, την υπονόμευσή της.