24 Νοεμβρίου 2017

Πολιτική Απόφαση Συντονιστικού ΕΑΑΚ Κρήτης | 21/11/2017

αναδημοσίευση από: Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ Ε.Α.Α.Κ.

Για την περίοδο που διανύουμε

Από το πρόσφατο «παιχνίδι» ανταλλαγής πυραύλων μεταξύ ΗΠΑ - Βόρειας Κορέας, τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή, τους κλυδωνισμούς στα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης (βλ. δημοψήφισμα Καταλονίας, άνοδος ακροδεξιάς κλπ), ένα πράγμα βγαίνει επιτακτικά στο προσκήνιο. Η δομική κρίση του καπιταλισμού ολοένα και βαθαίνει και οι λαοί «πληρώνουν τα σπασμένα». Η υποταγή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ μέσω της ενίσχυσης των βάσεων στη Σούδα, της συνάντησης με τον Τράμπ, φανερώνει την ξεκάθαρη επιλογή της να πάρει ενεργό ρόλο στον πόλεμο που διεξάγεται. Αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή είναι και το τεράστιο κύμα προσφύγων που, προσπαθώντας να ξεφύγει από τον θάνατο και την οικονομική καταστροφή, έρχεται στη Δύση και βρίσκεται αντιμέτωπο με πνιγμούς, στρατόπεδα συγκέντρωσης, κλειστά σύνορα και ρατσισμό. Όλα τα παραπάνω κάνουν πιο επιτακτική από ποτέ την ανάγκη για ένα αντιπολεμικό κίνημα που θα βάλει μπροστά το αίτημα για ειρήνη και αυτοδιάθεση των λαών ενάντια στον πόλεμο και το σύστημα που τον γεννά. Να πάρει ο λαός την κατάσταση στα χέρια του, απέναντι στην απόπειρα καπηλείας από την ακροδεξιά του αναδυόμενου αντι-ΕΕ ρεύματος στην κοινωνία, ανατρέποντας την αστική επίθεση, σε συνολική ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ ως τη μόνη διέξοδο.


Κομβικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια καπιταλιστικής ανασυγκρότησης, φέρεται να παίζει η περιφέρεια και οι φορείς της. Το επιχείρημα αυτό επιβεβαιώνεται από την πληθώρα αναπτυξιακών συνεδρίων σε όλη τη χώρα αλλά και τα μεγάλα επενδυτικά σχέδια. Η ανάπτυξη αυτή, συγκεκριμένα στην Κρήτη, έρχεται να ανοίξει ένα νέο δρόμο αύξησης της κερδοφορίας του ντόπιου κεφαλαίου, μέσω της ανάληψης μεγάλων επενδυτικών σχεδίων (ΒΟΑΚ, αύξηση τουριστικών υποδομών, ΒΑΠΕ).

Το ρόλο του πιστού εγγυητή της οξυμένης επίθεσης στη ζωή και τα δημοκρατικά δικαιώματα λαού και νεολαίας στο εγχώριο σκηνικό έρχεται να επιτελέσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η κυβέρνηση, ακολουθώντας πιστά τις επιταγές ΕΕ-ΔΝΤ, προσπαθεί αυτή τη περίοδο να πείσει για το αφήγημα περί ανάπτυξης, για έξοδο από την κρίση. Συνεχίζει ακάθεκτη την εφαρμογή των παραδοτέων της δεύτερης αξιολόγησης, καθώς οδεύει ταχύτατα στο κλείσιμο της τρίτης. Παρά λοιπόν τα σχόλια περί «ανάπτυξης», «εξόδου από τα μνημόνια το 2018», η κυβέρνηση βάζει στην ατζέντα της περαιτέρω μειώσεις συντάξεων, τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων με έμφαση την ενέργεια, τις μεταφορές καθώς και το αιχμηρό χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις μέσω του νέου συνδικαλιστικού νόμου, που στοχεύει στον περιορισμό μέχρι εξαφανίσεως του απεργιακού δικαιώματος. Αποκαλύπτεται με τον πιο πασιφανή τρόπο ο ταξικός χαρακτήρας της επίθεσης που ασκεί η κυβέρνηση στο σύνολο της καθημερινής ζωής και δραστηριότητας της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας, ακόμη και με τα αποτελέσματα του πιο πρόσφατου παραδείγματος της περίπτωσης της Μάνδρας.


Εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και νόμος Γαβρόγλου

23 Νοεμβρίου 2017

Η Μαύρη Παρασκευή δεν είναι γιορτή, είναι καφρίλα εργοδοτική–καταναλωτική

αναδημοσίευση από: Infowar

Με περίσσια περηφάνια η αλυσίδα πολυκαταστημάτων public, μέσα από μια μεγάλη διαφημιστική καμπάνια, ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό ότι στις 24/11, μετά την περσινή πετυχημένη για την εταιρεία διοργάνωση, φέρνει για δεύτερη χρονιά στην Ελλάδα τη “black Friday”, μια ημέρα προσφορών στα πρότυπα του εξ Αμερικής προερχόμενου θεσμού. Η πρωτοβουλία αυτή (ή μάλλον το ρεσιτάλ ασυδοσίας) του public φαίνεται ότι έχει βρει αρκετούς μιμητές, καθώς ολοένα και περισσότερες εταιρείες προχωρούν στην οργάνωση «Μαύρης Παρασκευής».

Ωστόσο, όπως είχαμε επισημάνει και πέρσι, αξίζει να ψάξει κανείς λίγο παραπάνω τί πραγματικά σημαίνει αυτή η “black Friday” τόσο σε σχέση με τις καταναλωτικές συνήθειες που διαμορφώνει, όσο και σε σχέση με τη δοκιμασία που συνιστά για τους εργαζόμενους στα καταστήματα. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις χαοτικές καταστάσεις που διαμορφώνονται μέσα στα καταστήματα (στο διαδίκτυο υπάρχουν άπειρα σχετικά videos) ή ακόμα και τους θανάτους και τους τραυματισμούς που έχουν συντελεστεί και σχετίζονται με αυτή (10 και 105 αντίστοιχα τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ).

Οι καταναλωτές, που μπορεί να περιμένουν και ώρες έξω από τα μαγαζιά για να προλάβουν τις προσφορές, καταλήγουν να ποδοπατιούνται και να πλακώνονται κυριολεκτικά μεταξύ τους. Και βέβαια η μανία τους παίρνει σβάρνα και τους εργαζόμενους, που πέρα από τον υψηλό και εντατικοποιημένο φόρτο εργασίας που τους επιβάλλεται στο πλαίσιο της “black Friday”, έχουν να εξυπηρετήσουν-αντιμετωπίσουν τους λυσσασμένους καταναλωτές. Μάλιστα, το 2008 ένας 34χρονος εργάτης της Wal-Mart έχασε τη ζωή του, όταν ποδοπατήθηκε κυριολεκτικά από 200 περίπου καταναλωτές.
Αυτός είναι λοιπόν ο θεσμός που με τόση περηφάνια τα public έφεραν στην Ελλάδα, και τόσες άλλες εταιρείες, όπως το Πλαίσιο, έσπευσαν να υιοθετήσουν. Προφανώς, αυτό το κρούσμα εργοδοτικής καφρίλας δεν αποτελεί μια εξαίρεση. Είναι μια πτυχή -και μάλιστα κάπως «μαύρη»- της συνολικής επίθεσης των εργοδοτών και του καπιταλιστικού συστήματος απέναντι στα εργατικά μας συμφέροντα και δικαιώματα, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας.
Έρχεται να συμπληρώσει την όλη δυσχερή κατάσταση που βιώνουμε, με τους μισθούς-ψίχουλα ή και τη μη καταβολή δεδουλευμένων, τις απολύσεις και την ανεργία, την εργασιακή επισφάλεια, τις ατομικές συμβάσεις, την εντατικοποίηση, τις απλήρωτες υπερωρίες, τη δουλειά τις Κυριακές, την απόπειρα κατάργησης θεσμοθετημένων για τον κλάδο μας αργιών όπως η 2η Γενάρη και του Αγίου Πνεύματος, την ορθοστασία…

Κι αν εμείς σαφώς και δεν έχουμε κάποιο ζήτημα με τις «καλές τιμές», μιλώντας για τις «ευκαιρίες» που προσφέρει το public στο πλαίσιο της “black Friday” (και μάλιστα σε μια περίοδο που σημειώνει κερδοφορία), ο νους μας πάει αυτόματα στους «μισθούς-ψίχουλα» που προσφέρονται στους συναδέλφους μας. Φαίνεται ότι για την εργοδοσία των public οι «καλές τιμές» πάνε πακέτο με την κακή-εξευτελιστική τιμή της δουλειάς των εργαζομένων της. Από την πλευρά μας δε θα σταματήσουμε να καταδεικνύουμε την εργοδοτική ασυδοσία και να προσπαθούμε να βάλουμε ένα φρένο σε αυτήν.

21 Νοεμβρίου 2017

Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την παιδεία ΤΩΡΑ!



Το ελληνικό κράτος έχει χρήματα για:

/ τις τράπεζες
/ τους πολεμικούς εξοπλισμούς [2η μετά τις ΗΠΑ σε δαπάνες άμυνας]
/ το χρέος

Το ελληνικό κράτος ΔΕΝ έχει χρήματα για:

/ την παιδεία
/ την υγεία
/ τα αντιπλημμυρικά και αντιπυρικά έργα που θα έσωζαν ζωές
/ την προστασία του περιβάλλοντος
/ τους μισθούς
/ τα επιδόματα

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και κάθε προηγούμενή της, επιλέγει να συμμετέχει σε πολέμους και ανταγωνισμούς [βλ Ελλάδα-Τουρκία] που φέρνουν δυστυχία, φτώχεια, θάνατο και προσφυγιά στους λαούς, επιλέγει σε πλήρη σύμπλευση με τις επιδιώξεις της ΕΕ να επιβάλει μνημόνια, να ανοίγει το δρόμο στην πλήρη εδραίωση του εργασιακού μεσαίωνα, να καταστέλει όποια/ον αγωνίζεται, να περιστέλλει δικαιώματα και ελευθερίες.  Σε αυτό το πλαίσιο η παιδεία γίνεται εμπόρευμα, υποχρηματοδοτείται σε ασφυκτικό βαθμό και παραχωρείται σαν ένα ακόμη πεδίο κερδοφορίας στο κεφάλαιο. Έτσι το πανεστημίο γίνεται ένας χώρος για λίγους κι εκλεκτούς, μακριά από τις ανάγκες της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας. Γι’ αυτό εμείς λέμε πως δε θα συμβιβαστούμε με τίποτα λιγότερο από: 

ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ!
ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ!

Το κράτος δεν έχει ανεπάρκειες, έχει προτεραιότητες!

Τις τελευταίες μέρες ολόκληρη η χώρα έχει συγκλονιστεί από τις φονικές πλημμύρες που έχουν πλήξει την Δυτική Αττική και ιδιαίτερα την περιοχή της Μάνδρας. Εκατοντάδες κατοικίες έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές ενώ ο αριθμός των θυμάτων πλέον ανέρχεται στους 21. Τη ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μοιράζει κοινωνικά αντίδωρα εξαπάτησης των φτωχών εργαζομένων, συνταξιούχων και ανέργων, θύματα  της αστικής μνημονιακής πολιτικής που συνεχίζει, τη στιγμή που περιφέρεια χαρίζει εκατομμύρια σε προέδρους ΠΑΕ για γήπεδα ποδοσφαίρου και επιδοτεί με εκατομμύρια το κέντρο πολιτισμού του Λάτση.  Σαν να είμαστε στο ίδιο έργο θεατές ακριβώς όπως με τις πυρκαγιές το καλοκαίρι του 2007,2015, ή με τις πλημμύρες του 2002 αλλα και του 2015 στην ίδια ακριβώς περιοχή. Μεγάλη  η λίστα των θυμάτων, μεγαλύτερη η λίστα των υπευθύνων, ατέλειωτη η σειρά των έργων (αντιπυρικών και αντιπλημμυρικών) που δεν σχεδιάστηκαν ή εκπονήθηκαν ποτέ. Προτάσεις και μελέτες για την πολιτική προστασία εδώ και δεκαετίες κλεισμένες στα γραφεία Υπουργείων, Δήμων και Περιφερειών. Συνωμοσίες, "συμφέροντα", και κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Σε όλα τα κανάλια Υπουργοί, κυβερνητικοί υπάλληλοι κάνουν συνεχώς δύο πράγματα.

Αρχικά θρηνούν για τις απώλειες με κροκοδείλια δάκρυα. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα ποιοι άραγε είναι αυτοί που διαχειρίζονται τους κρατικούς πόρους;
Αμέσως μετά βγάζουν καλέσματα για επείγουσα και άμεση δράση, για μια ακόμα "απάντηση σε μια (ακόμα) κρίση". Καλέσματα της πολιτείας και η αυτοοργάνωση σαν μια ακόμα κρατική επιχείρηση διάσωσης... Αρκετά όμως με την δημοσιογραφία. Ας ξεκινήσουμε να μιλάμε σοβαρά:


Το ελληνικό κράτος δεν είναι ανοργάνωτο
Αν το ελληνικό κράτος έχει καταφέρει να φυλακίσει σε κέντρα κράτησης, σε ανοιχτές και λιγότερο ανοιχτές δομές δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες…
Αν τα ελληνικό κράτος μπορεί να συμμετέχει-συντονίζει-διευθύνει διεθνείς στρατιωτικές επιχειρήσεις βομβαρδισμών στη Μέση Ανατολή…
Αν το ελληνικό κράτος έχει κατασκευάσει οδικές αρτηρίες, αυτοκινητόδρομους και σήραγγες χιλιάδων χιλιομέτρων...
τότε είναι σε θέση να εκπονήσει αντιπλημμυρικά έργα στη Δυτική Αττική.


Το ελληνικό κράτος δεν ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους

25 Νοέμβρη: Παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών


ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ
για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Στην πατριαρχία κάθε μέρα είναι αγώνας!
Καμία γυναίκα μόνη απέναντι στην κακοποίηση, τη σεξουαλική παρενόχληση, το βιασμό.
Καμία ανοχή στο σεξισμό.
Κανένας έλεγχος πάνω στα σώματά μας!
Καμία ανοχή σε κάθε είδους εκμετάλλευση: ταξική, έμφυλη, φυλετική.
Παλεύουμε για τη συντριβή της πατριαρχίας και του καπιταλισμού, για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, πόλεμο, φασισμό, σεξισμό. 

20 Νοεμβρίου 2017

Οι πακιστανοί μετανάστες στέκονται δίπλα στους πλημμυροπαθείς



αναδημοσίευση από: ELALIBERTA.GR

Τη συμπαράσταση τους στους πλημμυροπαθείς της Μάνδρας εκφράζουν έμπρακτα, από την πρώτη μέρα μετά την καταστροφή, πακιστανοί μετανάστες που βοηθούν καθημερινά και εθελοντικά τους πληγέντες. Οι πράξεις αλληλεγγύης των μεταναστών θα συνεχιστούν, με στόχο να είναι όσο το δυνατόν καλύτερα οργανωμένες.
«Εκφράζουμε τα συλλυπητήρια μας στις οικογένειες των αδικοχαμένων ανθρώπων από τις καταστροφικές πλημμύρες στη Μάνδρα. Ήδη μέλη της Πακιστανικής κοινότητας άρχισαν να βοηθάνε τους κατοίκους στη Μάνδρα που έχουν πληγεί» αναφέρει η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος «Η Ενότητα» στην ανακοίνωσή της.
«Καλούμε όλα τα μέλη μας και όλους τους μετανάστες εργαζόμενους να βοηθήσουμε όλοι μαζί με κάθε μέσο τους πλημμυροπαθείς. Να στηρίξουμε τις εργασίες αποκατάστασης των συνεργείων του Δήμου Μάνδρας. Να στηρίξουμε τους κατοίκους να ξαναφτιάξουν όσο είναι δυνατόν πιο γρήγορα τα σπίτια τους» προσθέτει.
Πακιστανοί μετανάστες βρίσκονται από την πρώτη μέρα μετά τις καταστροφικές πλημμύρες στο πλευρό των κατοίκων, όπως δηλώνει στο TPP ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος, Τζαβέντ Ασλάμ.«Εμείς είμαστε εκεί από την αρχή. Η ανάγκη που υπάρχει μας έκανε να θέλουμε οπωσδήποτε να βοηθήσουμε, έτσι αισθανθήκαμε ως άνθρωποι. Χθες, πήγαμε πρώτη φορά οργανωμένα, τριάντα άτομα και θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε καθημερινά. Πήγαμε με πρώτες βοήθειες και για να κάνουμε δύσκολες δουλειές, όπως να καθαρίσουμε σπίτια ηλικιωμένων από τη λάσπη. Υπάρχουν γιαγιάδες, παππούδες, που δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Έχουμε και ηλεκτρολόγους, που βοηθούν τους κατοίκους να αποκτήσουν ξανά ρεύμα και μάστορες, που βοηθούν σε άμεσες δουλειές στα σπίτια».

Οκτώβρης 1917 και επανάσταση στις τέχνες

αναδημοσίευση από: ΠΡΙΝ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΡΑΚΗΣ
Ο όρος ρωσική πρωτοπορία αναφέρεται στη δεύτερη και στην τρίτη δεκαετία του 20ού αιώνα και κυρίως στην ιδιόμορφη προπολεμική συνάντηση καλλιτεχνικών τάσεων που ξεπήδησαν ως αντίδραση στα καλλιτεχνικά ρεύματα του τέλους του 19ου αιώνα και πριν απ’ όλα στο ρωσικό συμβολισμό.
Οι δρόμοι έντονα πειραματικού χαρακτήρα, στους οποίους περιπλανιόταν από τις αρχές του 20ού αιώνα η ευρωπαϊκή καλλιτεχνική πρωτοπορία, διασταυρώθηκαν στη Ρωσία με το σημαντικότερο κοινωνικό πείραμα όλων των εποχών, τον Οκτώβρη και το νεαρό εργατοαγροτικό κράτος που επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί.
Έτσι τα πρώτα επαναστατικά και μετεπαναστατικά χρόνια, ακόμα και την περίοδο 1917-20 κατά την οποία μαίνονταν οι μάχες της επανάστασης, του εμφυλίου και της ιμπεριαλιστικής επέμβασης, σε συνθήκες πείνας, παγωνιάς και έλλειψης και των στοιχειωδών μέσων, συμπεριλαμβανομένου του χαρτιού και του φιλμ, υπήρξε μια πρωτοφανής καλλιτεχνική έκρηξη σ’ όλους τους τομείς των τεχνών.
Η έκρηξη αυτή συνοδευόμενη από θυελλώδεις συζητήσεις για θέματα αισθητικής και πολιτικής, σε συνθήκες απόλυτης καλλιτεχνικής ελευθερίας και σε σύζευξη με έναν οργασμό δημιουργικότητας, δημιούργησε ό,τι πιο προωθημένο καλλιτεχνικά στον κόσμο, τη σημαντικότερη επανάσταση στις τέχνες από την εποχή της Αναγέννησης.
Για πρώτη φορά στην ιστορία διαμορφώθηκε κοινό εκατομμυρίων ανθρώπων εναλλακτικά στο κλασικό καλλιεργημένο φιλότεχνο αστικό και αριστοκρατικό ακροατήριο. Μαζικά ακροατήρια πριν απ’ όλα νεαρών, απαίδευτων αντρών και γυναικών, ανθρώπων της δουλειάς στην πόλη και στην ύπαιθρο, έρχονταν σ’ επαφή για μια εικοσαετία με καλλιτεχνικά έργα, φαινόμενα και διαδικασίες που αντιπροσώπευαν ότι πιο καινοτόμο στον κόσμο και που σε «κανονικές» συνθήκες θα απαιτούσαν για να προσεγγιστούν υψηλό μορφωτικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Οι τρομακτικές ελλείψεις στο μορφωτικό και πολιτιστικό εξοπλισμό αυτού του πρωτοφανούς μαζικότητας υπό διαμόρφωση κοινού αντισταθμίζονταν από το κλίμα της εποχής, από τον ενθουσιασμό της επανάστασης, αλλά και από το γεγονός ότι, απαλλαγμένο από τις προκαταλήψεις μιας συμβατικής εκπαίδευσης, ήταν πιο ανοιχτό από τους κλασικούς φιλότεχνους και επιδείκνυε μια έντονη διάθεση για το καινούριο.

18 Νοεμβρίου 2017

Εγκληματικές οι ευθύνες για τη φονική τραγωδία στη δυτική Αττική!

αναδημοσίευση από: Παντιέρα
Από νωρίς σήμερα τα ξημερώματα ζούμε άλλη μία μεγάλη καταστροφή – για πολλοστή φορά σε δήμους της Δυτικής Αττικής – που έχει κοστίσει μάλιστα δεκάδες ανθρώπινες ζωές. Εν έτει 2017, αρκεί μία ισχυρή φθινοπωρινή βροχή για να αναδειχθεί η τραγική κατάσταση στο αστικό περιβάλλον και η πλήρης αδυναμία του κράτους για την εφαρμογή μέτρων αντιμετώπισης, προστασίας και ασφάλειας. Οι πρώτες εικόνες που έρχονται φανερώνουν εκτεταμένες ζημιές σε νοικοκυριά λαϊκών συνοικιών, εκατοντάδες σπίτια και καταστήματα πλημμυρισμένα, αυτοκίνητα και λεωφορεία βυθισμένα στη λάσπη, δρόμους που μετατράπηκαν σε ποτάμια που παρέσυραν στο πέρασμά τους, ό,τι βρήκαν μπροστά τους!
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, 16 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, έξι είναι αγνοούμενοι, δεκάδες είναι τραυματισμένοι και εκατοντάδες εγκλωβισμένοι, όλοι τους μέλη των πιο φτωχών και αδύναμων εργατικών στρωμάτων της κοινωνίας, φανερώνοντας ότι δεν πρόκειται για κάποια «μεμονωμένα θύματα» μιας φυσικής καταστροφής, αλλά για τα τραγικά αποτελέσματα μίας πολιτικής που θυσιάζει ανθρώπινες ζωές στο όνομα του κέρδους. Οι αδικοχαμένοι νεκροί στη Δυτική Αττική, έρχονται να προστεθούν στον μακρύ κατάλογο των θυμάτων της φτώχειας, των αστικών μνημονιακών πολιτικών και της καταστροφικής “ανάπτυξης” που εφαρμόζει η κυβέρνηση και την οποία υπερασπίζονται οι κάθε λογής δημαρχαίοι και περιφερειάρχες ανά την Ελλάδα. Η ανεπάρκεια των μηχανισμών πρόληψης, αντιμετώπισης, και αποκατάστασης των ζημιών που έχουν προκαλέσει οι συνεχείς πυρκαγιές οι συνακόλουθες πλημμύρες έγινε αντιληπτή από την πρώτη στιγμή.

15 Νοεμβρίου 2017

Απόφαση Γενικής Συνέλευσης ΣΣΑ | Τρίτη 14_11_2017

Γενική Συνέλευση 
του Συλλόγου Σπουδαστών Αρχιτεκτονικής 
Τρίτη 07|11|2017

Το προηγούμενο διάστημα έσκασε σα βόμβα η είδηση για την αναστολή της διανομής των συγγραμμάτων στους/ις φοιτητές/ριες των σχολών, λόγω υποχρηματοδότησης. Απέναντι σε ακόμη μία περικοπή της φοιτητικής μέριμνας, σε συνδυασμό με μια ασφυκτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται για τις ζωές μας, την τεράστια οικονομική πίεση που βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία μέσα στα πανεπιστήμια, αλλά και ένα νέο νόμο για την εκπαίδευση [ν. Γαβρόγλου] που επισφραγίζει τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, ξέσπασαν οι πρώτες φοιτητικές κινητοποιήσεις που μας θύμισαν πως οι αγώνες μπορούν και νικούν, μπορούν να χτίσουν τους όρους για την οικοδόμηση της παιδείας των αναγκών μας. Σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα [και όχι μόνο] πραγματοποιήθηκαν δεκάδες γενικές συνελεύσεις φοιτητικών συλλόγων, πάρθηκαν αποφάσεις ενάντια στην επίθεση που βιώνουμε σε εκπαίδευση και εργασία. Ο σύλλογός μας με τη σειρά του συμμετείχε με την απόφαση της προηγούμενης γενικής του συνέλευσης, στις πανεκπαιδευτικές πορείες και χάραξε κοινή δράση με άλλους συλλόγους.  Μέσα από αυτές τις κινητοποιήσεις δόθηκε ένα ηχηρό μήνυμα σε κυβέρνηση και ΕΕ: το φοιτητικό κίνημα είναι εδώ και θα βρίσκεται απέναντί σας! Οι κινητοποιήσεις αυτές πέτυχαν μια μικρή νίκη και τα συγγράμματα τελικά δίνονται. Παρόλα αυτά, η ρίζα του προβλήματος είναι πολύ βαθύτερη και ακριβώς γι' αυτό το λόγο οι αγώνες αυτοί πρέπει να σημάνουν μόλις την αρχή μιας συνολικότερης και μεγάλης μάχης. Άλλωστε η εξαγγελία για αναστολή της διανομής των συγγραμμάτων δεν ήρθε τυχαία, αλλά σχετίζεται με την πάγια κατεύθυνση από ΕΕ και ΟΟΣΑ για στροφή στο πεδίο της ανεύρεσης πόρων στην αυτοχρηματοδότηση των ιδρυμάτων και προφανώς την όλο και αυξανόμενη υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων. Υποχρηματοδότηση που από την μία υποστελεχώνει τις σχολές σε διδακτικό προσωπικό και εργαζόμενους και από την άλλη μεταθέτει το κόστος σπουδών στις πλάτες των φοιτητών-τριων. Την ίδια στιγμή που φοιτητ(ρι)ές αποκλείονται από τις εστίες, τη λέσχη και γενικά από τη ‘’δημόσια’’ και ‘’δωρεάν’’ εκπαίδευση και που μας λένε συνεχώς ότι «λεφτά δεν υπάρχουν», βλέπουμε να δίνονται απλόχερα τεράστια ποσά σε πολεμικούς εξοπλισμούς, στο χρέος, σε εργολάβους, σε εταιρίες, κτλ.
Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πέρασε σχεδόν απαρατήρητα μέσα στο καλοκαίρι νέο νομοσχέδιο για την εκπαίδευση. Το νομοσχέδιο Γαβρόγλου, σε πλήρη συμφωνία με τις επιταγές της ΕΕ φέρνει μια ποιοτική αναβάθμιση στην επίθεση που γίνεται από μεριάς κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου στην παιδεία. Ακόμη από το λύκειο βάζει τους μαθητές στο κυνήγι προσόντων. Μέσα από τις διπλές εξετάσεις και τη συγκρότηση ήδη από το σχολείο του ατομικού φακέλου προσόντων, ο μαθητής εντατικοποιείται ακόμα περισσότερο και γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικός. Επίσης αλλάζει η αναλογία των μαθητών που πηγαίνουν στο Γενικό Λύκειο και στο ΕΠΑΛ  από 70-30% σε 30-70%. Αυτή η κατεύθυνση βάζει τα θεμέλια για τον «εξορθολογισμό» των εισροών στην τριτοβάθμια ενισχύοντας μεταδευτεροβάθμιους κύκλους σπουδών, όπως είναι η μαθητεία αλλά και ολιγόμηνα προγράμματα κατάρτισης προετοιμάζοντας έτσι τους μαθητές για τις νέες μορφές εργασίας. Έρχεται να εδραιώσει μία συνολική κατάσταση στην εκπαίδευση που από το λύκειο μέχρι και το μεταπτυχιακό,  πρόσβαση θα έχει κατά βάση αυτός-η που έχει να πληρώσει, εντείνοντας έτσι τις ταξικές ανισότητες. Λιγότεροι κατά πολύ οι εισακτέοι (σύμφωνα με το ποσοστό αυτό), διάσπαση των γνωστικών αντικειμένων και των κύκλων σπουδών σε bachelor και master [δημιουργώντας έτσι εργαζομένους-ες πολλών ταχυτήτων] εισαγωγή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά [με βλέψεις και για τα προπτυχιακά], περαιτέρω υποβάθμιση της μέριμνας. Σε αυτή, λοιπόν την κατάσταση αλλά και με πρόφαση την υποχρηματοδότηση [όπως περιγράφηκε και παραπάνω] έρχεται να απαντήσει η αυτοχρηματοδότηση των ιδρυμάτων. Ιδιώτες, εργολάβοι, κλπ μπαίνουν στο πανεπιστήμιο επηρεάζοντας έτσι όλες τις πτυχές της λειτουργίας του. Μέσω του νομοσχεδίου ξεκίνησε η συζήτηση περί διδάκτρων σε μεταπτυχιακά καθώς και ανταποδοτικής εργασίας (δλδ όποιος φοιτητής δεν έχει το απαραίτητο χρηματικό ποσό θα προσφέρει τζάμπα την εργασία του).
Ταυτόχρονα, το πανεπιστήμιο προχωράει στην ίδρυση επώνυμων εδρών ιδιωτών σε σχολές, όπως χαρακτηριστικά έχει γίνει στη Φιλοσοφική ΑΠΘ με την ίδρυση της έδρας Σαββίδη, αλλά και με την έδρα του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας στο ΠΑΜΑΚ, καθώς και με το πιο πρόσφατο μνημόνιο ΑΠΘ-Στρατού. Άλλωστε ο Πρύτανης του ΑΠΘ [Π. Μήτκας] σε πλήρη συμφωνία με τις κατευθύνσεις κυβέρνησης και ΕΕ έχει εξαγγείλει πως "“το δημόσιο Πανεπιστήμιο οφείλει να είναι στην υπηρεσία της κοινωνίας, να συνεργάζεται με όλους τους δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς". Αυτό στην πράξη σημαίνει εκμετάλλευση απλήρωτης εργασίας φοιτητών [προπτυχιακών, μεταπτυχιακών] για τις ανάγκες του στρατού και των ιδιωτών, έρευνα στραμμένη στα συμφέροντά τους και όχι στις κοινωνικές ανάγκες. Η ύπαρξη του στρατού μέσα στα πανεπιστήμια είναι πρόκληση απέναντι στους αγώνες που δίνει το φοιτητικό κίνημα, αγώνες που πήραν σάρκα και οστά στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και σήμερα 44 χρόνια μετά ακόμα μας εμπνέουν.

13 Νοεμβρίου 2017

Λεφτά για τις ανάγκες μας! [ή μήπως όχι…]


Πολλές φορές όταν βλέπουμε το σύνθημα «λεφτά για τις ανάγκες μας και όχι για το χρέος, τους πολεμικούς εξοπλισμούς κλπ» μπορεί είτε να μας περάσει απαρατήρητο είτε να μας φανεί τόσο αυτονόητο που να μην δώσουμε καν σημασία, ωστόσο ας το σκεφτούμε καλύτερα…  είναι όντως τόσο μικρής σημασίας; Είναι τόσο αυτονόητο;
Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που πολύ εύκολα μπορεί να χαρακτηριστεί από ανεργία, επισφάλεια, καταπάτηση δικαιωμάτων και ελευθεριών, μετανάστευση, πολέμους, κατάσταση που λίγοι και λίγες είναι αυτοί- ες που μπορούν να την παλέψουν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μετά από ότι φέρει μέχρι στιγμής (περικοπές μισθών, κουτσούρεμα συντάξεων, μείωση του αφορολόγητου, μείωση κοινωνικών δαπανών, συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων, κ.ά.), έρχεται για ακόμα μία φορά να στρώσει το έδαφος για ένα 4ο μνημόνιο που θα φέρει περιστολή των συνδικαλιστικών ελευθεριών και του δικαιώματος στην απεργία, νέα επίθεση στα εργασιακά και όχι μόνο.